Slapen met zijn kind: voordelen en voorzorgsmaatregelen om te nemen

Slaap is een essentieel element voor ieders gezondheid en welzijn, vooral voor het kweken van kinderen. Er zijn verschillende meningen over het onderwerp om met zijn kind te slapen. Sommigen zien onmiskenbare voordelen, terwijl anderen waarschuwen voor potentiële risico's. In dit artikel zullen we de ins en outs van deze praktijk onderzoeken, evenals de te nemen voorzorgsmaatregelen.

De voordelen van het delen van de kamer

Veel gezinnen kiezen ervoor om hun kamer met hun kind te delen tijdens de eerste maanden van zijn leven totdat hij een bepaalde sleutel bereikt. Deze praktijk heeft verschillende voordelen:

Nurturement : Het kind van het kind kan het opzetten van borstvoeding vergemakkelijken en de nachtelijke voeding minder vermoeiend maken voor de moeder.

Het kind verzekeren: Door in dezelfde kamer te slapen, kunnen ouders beter voldoen aan het comfort van hun baby, dat zal worden gerustgesteld door hun aanwezigheid.

Versterk de koppeling van de bijlage: De tijd die 's nachts samen doorbreekt, versterkt de emotionele schakel tussen het kind en zijn ouders.

Slaap op rustder: Sommige baby's slapen beter wanneer ze het geluid en de bewegingen van hun ouders in de buurt waarnemen.

Samen slapen, een controversiële praktijk

Voorbij het delen van de kamer besluiten sommige gezinnen om samenzingen te oefenen, dat wil zeggen slapen in hetzelfde bed als hun kind. Deze aanpak is een groot debat onder gezondheidswerkers. Inderdaad, het wordt aanbevolen maatregelen te nemen om de veiligheid van de baby tijdens de slaap te garanderen. Hier zijn enkele van de risico's die verband houden met samenlaap:

Plotseling Baby Dood Syndroom (SMSN): Slapen met haar baby in hetzelfde bed kan het risico op SMSN verhogen in het geval van ontoereikende dekking, te zachte matras of een onjuiste kinderpositionering.

Verstikking: De kussens, kussens en dekens hebben een risico dat het gaat om kinderen, vooral de jongste.

Onbedoelde verwondingen: Volwassenen kunnen hun kind onvrijwillig pijn doen tijdens hun slaap, inclusief het duwen of duwen ervan.

Jaloezie tussen kinderen: Als verschillende kinderen met hun ouders slapen, kan het gevoelens van jaloezie creëren en conflicten genereren.

Tips voor een veilige samenlaap

Om de risico's te minimaliseren die geassocieerd zijn met co-sijpelen, is het essentieel om beveiligingsmaatregelen in te voeren en bepaalde aanbevelingen te volgen:

Gebruik een stevige en platte matras, zonder kussens of kussens.

Focus op het gebruik van een haag in plaats van dekens voor de baby.

Controleer de positie van de baby En zorg ervoor dat hij niet kan schakelen tussen de matras en de muur of de bars van het bed.

Vermijd alcoholgebruik, kalmerende drugs of drugs die je waakzaamheid tijdens de slaap kunnen schaden.

Rook niet in de buurt van het kind.

Vanaf welke leeftijd moet je stoppen met slapen met zijn kind?

Het besluit om het delen van de kamer te beëindigen, hangt af van de individuele behoeften en voorkeuren van elk gezin. De meeste experts bevelen echter aan dat het kind in zijn eigen kamer op de leeftijd van zes maanden slaapt, om zelfredzaamheid te bevorderen en slaapproblemen te vermijden die verband houden met de daaropvolgende scheiding.

De stappen om met succes naar een aparte ruimte over te gaan

Om deze nieuwe organisatie te vergemakkelijken, kunnen verschillende tips in de praktijk worden gebracht:

Installeer Progressivement Normale slaaproutines.

Maak de kamer van het kind veilig en comfortabel.

Gebruik een overgangsobject, zoals een pluche of een stuk stof met de geur van ouders, om het kind 's nachts gerust te stellen.

Wees geduldig en uitgebreid Geconfronteerd met mogelijke terughoudendheid van het kind.

Kortom, slapen met zijn kind heeft voor- en nadelen die zorgvuldig moeten worden gehouden. Aangezien de veiligheid essentieel is voor het welzijn van de baby, is het essentieel om te voldoen aan SMSN- en stikpreventie-aanbevelingen. Ten slotte moet de overgang naar een aparte ruimte worden gepland en voorzichtig uitgevoerd om de autonomie van het kind te bevorderen en tegelijkertijd zijn emotionele welzijn te garanderen.