Waarom draagt baby de mond? Uitleg van deze fundamentele reflex

De eerste maanden van het leven van een kind nog steeds fascineren door hun veel spontane gebaren, waaronder de beroemdereflex baby's duwen alles dragen. Tussen soms bezorgde ouders en geruststellende kinderartsen, roept deze gewoonte veel vragen op. Wat verstopt zich echt achter mondelinge exploratie, vaak beoordeeld vreemd, maar oh, hoe belangrijk voor de ontwikkeling van het kind? Laten we de vele redenen voor dit huidige gedrag in peuters samen ontdekken, zijn verbinding met de oraal stadion, de zuigende reflex en vele andere aspecten van psychomotorische ontwikkeling.

De zuigreflex en het orale stadion in de baby

Van de geboorte, de zuigende reflex is een van het automatische babygedrag. Deze reflex heeft een fundamentele rol voor overleving, omdat het de baby in staat stelt effectief te voeden, of het nu binnen of gebotteld is.

Snel, dit automatische gebaar gaat veel verder dan het eenvoudige dieet en markeert de ingang in de oraal stadion, waar alles of bijna eindigt in de mond.

Gedurende deze periode wordt de mond het hoofdgereedschap vansensorische verkenning. Het kind gebruikt zijn lippen, zijn tong en zijn tandvlees om zijn directe omgeving te ontdekken.

Dit reguliere contact met verschillende objecten, of zelfs met zijn eigen handen, neemt deel aan kalm en geruststellend de baby, met hem een gevoel van beveiliging en van welzijn dankzij repetitieve en vertrouwde gebaren.

Zuigende reflex : aangeboren behoefte gericht op overleving

Ontdekking van de wereld bij de mond

Natuurlijk mechanisme

Sensorische verkenning en nieuwsgierigheid: ontdek de wereld via de mond

Tijdens zijn eerste maanden interageert het kind met zijn omgeving, vooral dankzij zijn mond. Deze gewoonte stelt zoveel van een natuurlijke nieuwsgierigheid alleen omdat de visie en fijne motorische vaardigheden nog niet volledig zijn ontwikkeld.

Aanraken, voelen en smaken worden dan innig gekoppeld, en de doorgang door de mond is bijna van nature nodig in de ontdekking van de wereld die hem omringt.

Deorale verkenning bij peuters is een onuitputtelijke bron van leringen voor het kind. Door een voorwerp aan zijn mond te dragen, ontdekt hij het textuur, de temperatuur en soms zelfs de smaak.

Met deze uitvoeringsvorm kan het zich ophopen sensorische ervaringen gevarieerd, essentieel om het te stimuleren psychomotorische ontwikkeling. Bovendien voedt deze wet de vertrouwen van de baby in zijn vermogen om te communiceren met wat hem omringt.

De verschillende stadia van orale exploratie

Drie tot zes maanden ervaart de pasgeborenen meestal met zijn eigen vingers of die van zijn ouders. Geleidelijk slaagt het erin om speelgoed en verschillende objecten die het door hun nieuwigheid fascineren te vangen. Elk van deze objecten onthult een palet van sensaties die het verrijken zijn sensorische map.

Opgroeien, beïnvloedt het kind zijn perceptie van materialen en vormen dankzij dit bevoorrechte contact met de zijne mondholte. Vroege ontdekking door de mond ondersteunt dus de ontwikkeling van de coördinatie en draagt bij aan het versterken van de behendigheid van de vingers.

Welke babyobjecten draagt hij in de mond en waarom?

In de praktijk wordt alles dat binnen handbereik vingert een potentiële kandidaat voor deze mondelinge test: tentitiering, Doudou, plastic of stoffen speelgoed, of zelfs hoeken van een kledingstuk of duim. Deze selectie volgt minder een logica dan een kwestie van beschikbaarheid en afgunst op het moment.

Wat de volwassene soms als "alles" in de mond waarneemt, vertaalt zich meestal een echte dorst naar ontdekking en nieuwe sensaties. Elk object biedt een ander antwoord op de nieuwsgierigheid peuter en neemt actief deel aan de zijne wereldwijde leren.

Link tussen ontbrekende en psychomotorische ontwikkeling

Als het zo veel voorwerpen in de mond wordt geplaatst, zorgen dit gebaar soms een echte reden voor het kind. Het gaat niet alleen om een sensorische zoektocht, maar ook vaste ondersteuning voor de psychomotorische ontwikkeling algemeen.

Dit gedrag stimuleert spieren van de mond, bereidt het kind voor met voedsel diversificatie en bevordert de taal. Aan de andere kant leert de baby geleidelijk om zijn bewegingen in zijn handen en mond te coördineren, de belangrijkste stap om complexere bewegingen te verwerven, zoals het gebruik van bestek of later, schrijven.

Bouwen van mondelinge spieren (Taal, kaak, lippen)

Verbetering van op de hand gemonteerde coördinatie

Kauwende voorbereiding en de taal

Bevestiging van tandvlees en opluchting tijdens tandhorigheid

Tussen vier en acht maanden wordt een nieuw fenomeen toegevoegd: de dentement. Deze periode is vaak ongemakkelijk en pijnlijk voor het kind, dat van nature tracht om tandvlees te verlichten door alles wat er komt te bijten. Naar de mond brengen en Nordiller wordt een universele reflex om de pijn te kalmeren met betrekking tot het uiterlijk van de eerste tanden.

Veel ouders merken dat de keuze van objecten die in de mond worden gedragen tijdens deze stap: de baby's gunnen vervolgens flexibele objecten, die specifiek voor gum, zoals de tanditie ringen. Naast onmiddellijke opluchting versterken deze gebaren deautonomie van het kind in het management van zijn ongemak.

Veelgestelde vragen over de Bucka Reflex bij Baby