Tijd op de maag: wanneer te beginnen, hoeveel minuten, hoe het goed te maken

Aangezien we de baby's op de achterkant leken, is een aanbeveling die plotselinge babydood heeft afgevoerd, een andere vraag is opgelegd: hoe u ze gedurende de dag tijd op de maag aanbiedt? Dit moment, genaamd "buiktijd" in het Engels sprekende landen, is een pijler van de ontwikkeling van de motor geworden. Het versterkt de nek en de rug, bereidt de ommekeer en loopt op handen en voeten, en beperkt de afvlakking van de schedel. Toch protesteer veel baby's zodra ze op zijn buik worden gezet. Hier is wanneer te beginnen, hoe lang een doelwit op elke leeftijd, en vooral hoe deze schijnbare klus in het spel te transformeren.

Tijd op de maag: LEEFTIJD EN DUURMIDDELEN

Tijd op de maag kan beginnen vanaf de eerste dagen van het leven, twee tot drie minuten meerdere keren per dag, altijd wanneer baby wakker is, kalm en onder toezicht. Het wordt geleidelijk toegenomen tot ongeveer vijftien tot dertig minuten cumulatief per dag tot twee maanden, dan rond een cumulatief uur, verspreid in verschillende korte sessies, ongeveer drie of vier maanden. Het fundamentele principe blijft: op de achterkant om te slapen, op de buik om te spelen.

De eerste weken is de gemakkelijkste positie niet het tapijt, maar de torso van de uitgebreide ouder, waar de baby van nature zijn hoofd verhoogt om een gezicht te kijken. Op de grond, een pudding of een handdoek gerold onder de borst, verandert een onbreekbare spiegel en een volwassene op zijn hoogte alles. Twee signalen rechtvaardigen praten met de dokter: een hoofd heeft altijd dezelfde kant of een zichtbare afvlakking ingeschakeld en een baby die zijn hoofd niet rond drie of vier maanden vasthoudt.

Onthouden

We beginnen vanaf de geboorte, op de torso van een ouder, een paar minuten tegelijk.

Dit zijn de korte en frequente sessies die tellen, geen lange dagelijkse sessie.

De tijd op de buik is altijd wakker en gecontroleerd: nooit slapen, nooit zonder een volwassene aanwezig.

De tranen van de eerste tijden zijn normaal: we schrijven, we variëren de posities, we proberen het later opnieuw.

Portage en positiewijzigingen over de dag tellen ook mee naarmate de tijd uit de achterkant.

Waarom werd de tijd op de buik zo belangrijk ?

De baby-baby-aanbeveling, wijdverbreid in de jaren negentig, gedeeld door verschillende het aantal plotselinge babysterfstillatie. Ze had een goed gedocumenteerd neveneffect: Baby's brengen nu het grootste deel van hun dagen aan de achterkant, bed, ligbed, gezellig of wandelwagen door. Twee gevolgen gevolgd. Aan de ene kant, een netto toename van de positionele plagiocefalistenfalies, deze plakjes van de achterkant of de zijkant van de schedel met langdurige ondersteuning altijd op dezelfde plaats. Aan de andere kant, een lichte vertraging in vroege motorische overnames in baby's die nooit de mogelijkheid hebben om buik te oefenen.

De tijd op de buik voldoet aan deze twee kwesties. Op de buik moet de baby de zwaartekracht bestrijden om het hoofd op te heffen: het versterkt de spieren van de nek, schouders, rug en romp. Dit zijn precies de spieren die hij zal gebruiken om zich om te draaien, gaan zitten, kruipen en lopen op alle fours. Hij ontdekt ook een ander uitzicht op de wereld, leert op zijn armen te duwen en zijn gewicht te verplaatsen, zoveel bakstenen op toekomstige motorische vaardigheden. Ten slotte verlicht deze keer uit de rug de druk op de achterkant van de schedel, nog steeds melastend de eerste maanden.

Dit is geen training of prestaties. Een baby die elke dag regelmatig een paar minuten op zijn buik doorbrengt, in goede omstandigheden, geniet van alles wat deze functie brengt. Geen behoefte aan timer of trackingtabel.

Wanneer begint en hoe lang op elke leeftijd ?

Het juiste antwoord is: van de terugkeer van moederschap, en zelfs eerder. Een pasgeborene op de torso van zijn langwerpige ouder is al tijd op de buik. Hij schakelt zijn hoofd aan de ene kant, probeert haar een paar seconden op te tillen om naar het gezicht boven hem te zoeken, rust het dan. Dit is precies de verwachte oefening, in de meest geruststellende positie. De eerste paar weken, twee tot drie minuten, drie of vier keer per dag, zijn groot genoeg.

Tegen een of twee maanden, kunnen we naar de grond gaan, op een stevig tapijt, geleidelijk target op vijftien tot dertig minuten gecumuleerd per dag. Het belangrijke woord is "cumulatief": zes vijf minuten sessies zijn beter dan een dertig, die toch in tranen zal eindigen. Ongeveer drie of vier maanden tolereren de meeste baby's de positie en steun op hun onderarmen: we kunnen dan een uur cumulatief benaderen op de dag, altijd splitsen. Deze cijfers zijn benchmarks, geen doelstellingen die ten koste van alles kunnen worden bereikt. Een baby die na drie minuten protesteert, is niet mislukt, het is drie minuten geweest.

Vanaf het moment dat de baby alleen draait, van de buik tot de rug en dan terug naar de buik, meestal tussen de vier en zes maanden, is de vraag op zichzelf geregeld: het kiest zijn positie en de tijd op de buik mengt in het spel dat op de grond in het spel op de grond ligt.

Hoe maak je tijd aan de aangename buik ?

De meeste baby's die haten buik zijn niet tegen de natuur: ze worden alleen op de grond geplaatst, zonder iets te zien, in een positie die een inspanning vereist. Alles wordt gespeeld in de enscenering. De eerste hendel is het moment. Een kalme view-fase wordt gekozen na de uitwisseling, nooit vlak na een feed of fles, de druk op de buik bevorderende regurgitaties. Een vermoeide of hongerige baby zal protesteren, ook al gebeurt het.

De tweede hendel is de hoogte. Een baby op de buik ziet de vloer en je voeten. Lig tegen hem, een paar centimeter, en vertel hem: hij zal zijn hoofd nemen om naar je te kijken zonder na te denken. Een onbreekbare spiegel geplaatst voor het produceert hetzelfde effect, net als een contrasterend stoffenboek of een stuk speelgoed dat licht in de hoogte wordt geplaatst, in het oogpunt, maar niet noodzakelijk een hand.

De derde hendel is ondersteuning. Een gerolde handdoek of een kleine pudding gleed onder de borst, aan de oksels, met de armen die vooraan passeren, licht het gewicht op de schouders aan en vergemakkelijkt het herstel van het hoofd. Sommige baby's beginnen de voorkeur aan de knieën van een volwassen zitting of versleten plat met maag op de onderarm, in positie "tijger", die dezelfde voordelen biedt in het schommelen. Ten slotte is een stevig tapijt beter dan een zacht bed of een bank, waar babyspoelingen en pijn om te duwen.

Wat als de baby huilt zodra het op de buik wordt gezet ?

We schrijven, we dwingen nooit. De tijd op de buik moet op een mooi moment in verband blijven, geen test. Retourneer baby, troost het en probeer het later opnieuw in een andere positie: op u, op de knieën, op de onderarm. Veel baby's die naar de grond schreeuwen, tolereren de torso van een ouder. Door de posities te variëren en korte pogingen te vermenigvuldigen, groeit tolerantie bijna altijd in twee of drie weken. De dragersdrager, die ook de spieren van de kofferbak verzorgt en de achterkant van de schedel verlicht, voltooi deze sessies, ons artikel Portage in sjaal wanneer het cool is helpt u nu profiteren van het, als een valpak.

Security rules never forget

Tijd op de buik wordt uitsluitend beoefend wanneer de baby wakker is en onder het directe toezicht van een volwassene. Als hij in slaap valt op de buik, keren we onmiddellijk op de achterkant terug, of we zetten het terug in bed op zijn rug. Deze regel heeft geen uitzondering: de dorsale positie voor de slaap is de meest effectieve maatregel tegen plotselinge babydood, en de tijd op de buik nooit vocaal om het tegen te treden.

Het oppervlak moet stevig en onbelemmerd zijn, zonder kussen, dekking of pluche in de buurt van het gezicht. Het vermijdt ook buik op een volwassen bed, een bank of een zonnebank, waar baby kan zinken of slippen. Eindelijk, geen tijd op de buik net na een maaltijd, noch wanneer baby ziek is, rommelig of koortsig: het zal genoeg energie hebben om opnieuw te beginnen met eenmaal gerestaureerd.

Wanneer praat je met de dokter ?

Sommige situaties verdienen een kennisgeving, niet om je zorgen te maken, maar omdat ze net zo veel beter worden gecorrigeerd als ze vroeg worden gemarkeerd. Een baby die altijd zijn hoofd aan dezelfde kant verandert, die het niet van de ander lijkt te draaien of die permanent leunt, kan een postural torticolis presenteren, zeer vaak en goed verzorgd door een paar fysiotherapiesessies. Een zichtbare afvlakking van de achterkant of de zijkant van de schedel rechtvaardigt ook om er tijdens een bezoek over te praten, hoe eerder het beste, zolang de schedel nog steeds flexibel is.

Aan de kant van de ontwikkeling, een baby die niet in de loop van drie of vier maanden hoofden opneemt, wat erg zacht of zeer stijf op de buik blijft, of die geen progressie toont, ondanks gewone sessies, een professionele uitstraling waard. Deze situaties zijn zeldzaam en de overgrote meerderheid van de retoniciënte baby's vordert gewoon met een beetje geduld en de bovenstaande tips.

Checklist voor een tijd op de geslaagde buik

Kies een moment van rustige ontwaken, na de uitwisseling, afgelegen maaltijden

Begin op de torso van een ouder voordat u op de grond gaat

Een stevig tapijt, vrijgemaakt, zonder kussen of pluche in de buurt van het gezicht

Een handdoek gerold onder de kist om het herstel te vergemakkelijken

Om jezelf op zijn hoogte te zetten, om met hem te praten, een spiegel of een contrastig speelgoed voor hem te plaatsen

Korte en herhaalde sessies: We stoppen voordat we huilen

Altijd wakker, altijd gecontroleerd, geretourneerd op de rug als hij in slaap valt

FAQ

Het woord van het einde

Tijd op een buik is noch een oefening noch een beperking: het is een moment van spelen waarbij baby opbouwt, in zijn eigen tempo, de spieren en de steunen die het aan zijn eerste grote bewegingen zullen brengen. Een paar reguliere minuten, een ouder op zijn hoogte en geduld De dagen van protest zijn genoeg.

Bij Maman en Nature Baby geloven we in eenvoudige en herhaalde gebaren in plaats van programma's. Op de achterkant om te slapen, op de buik om te spelen, in de armen voor de rest: het is allemaal een baby moet goed groeien.

Dit artikel heeft een informatieve doeleinden en vervangt geen medische mening. De aangegeven duur zijn algemene benchmarks, om aan elke baby aan te passen. De tijd op de buik wordt alleen wakker en onder toezicht geoefend; Voor de slaap blijft de positie op de achterkant de enige aanbevolen. In het geval van het hoofd heeft zich altijd dezelfde kant ingeschakeld, afvlakken van de schedel of twijfel over de ontwikkeling van de motor van uw kind, praat met uw arts of kinderarts.